|
Napisał janusz
|
|
wtorek, 16 maj 2006 |
|
|
|
Ostatnia aktualizacja ( środa, 17 maj 2006 )
|
Kultura (z ?ac. cultura mentis = "uprawa ziemi") to termin wieloznaczny, interpretowany w ró?ny sposób przez przedstawicieli ró?nych nauk. Kultur? mo?na okre?li? jako ogól wytworów ludzi zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory my?lenia i zachowania).
Kultura najcz??ciej rozumiana jest jako ca?okszta?t duchowego i materialnego dorobku spo?ecze?stwa. Bywa uto?smiana z cywilizacj?. Kultura to równie? charakterystyczne dla danego spo?ecze?stwa wzory post?powania, tak?e to, co w zachowaniu ludzkim jest wyuczone, w odró?nieniu od tego, co jest biologicznie odziedziczone.
Ca?o?? wiedzy na temat kultury próbuje integrowa? dziedzina wiedzy, jaka jest kulturoznawstwo, jednak tak?e na poszczególnych aspektach kultury uwag? skupiaj?: filozofia kultury, historia kultury, antropologia kulturowa, socjologia kultury, etnografia czy memetyka.
G?ówne dziedziny kultury:
- Kultura materialna: wszelkie wytwory cz?owieka, technika, umiej?tno?ci praktyczne.
- Kultura duchowa: wiedza, literatura i wszelkiego rodzaju pi?miennictwo, sztuka, w tym: sztuki plastyczne, teatr, muzyka, film, a tak?e wszystko co nale?y do wytworów umys?u, np. filozofia;
- Kultura spo?eczna: wierzenia, normy moralne, ideologia, uczestnictwo w ?yciu kulturalnym;
- Kultura j?zyka: porozumiewanie si? zgodnie z obowi?zuj?c? (w danym spo?ecze?stwie) norm? j?zykow?
|
Historia sztuki jest nauk? humanistyczn?, której przedmiotem s? dzie?a sztuki oraz pi?miennictwo o sztuce. Klasyczna historia sztuki ogranicza si? do malarstwa, rze?by i architektury Europy od pocz?tków ?redniowiecza do wspó?czesno?ci oraz Ameryki po 1494 r.
Pierwsza katedra historii sztuki powsta?a w 1813 na uniwersytecie w Getyndze, ale pocz?tki pi?miennictwa zajmuj?cego si? sztuk? si?gaj? staro?ytno?ci. Celem tzw. "pierwszej" historii sztuki jest okre?lenie miejsca i czasu powstania dzie?a, a tak?e przypisanie dzie?a konkretnemu arty?cie. Obja?nienie tre?ci dzie?a i jego interpretacja nale?y natomiast do tzw. "drugiej" historii sztuki.
|
|
|
|
|
|
|